Çocuğunuza özgüven kazandırmaya çalışmayın

Çocuk babaya sordu “senin yanımda değerin ne. Baba “dünyalar kadar” dedi. “Peki dünyanın değeri ne” diye sordu çocuk. Baba,  “beş para etmez” dedi.  Bu kadar değersiz bir çocuk var mı dersiniz? Bizim canımız her şeyimiz çocuklarımızı çok severiz. Yukarıdaki sözün aksine o kadar severiz ki?

Aşırı koruyucu anne baba tutumu çocukta özgüveni yok ediyor

İnsan doğuştan müthiş bir özgüvenle doğuyor. Her davranışı tek başına yapacak kadar güçlü ve yetenekli bir çocuk oluyor. Konuşmaya başlamasıyla birlikte anne ve baba elinde şekilleniyor. Bu süreçten sonra maalesef özgüvenini kaybetmeye başlıyor. “Merdivenden çıkmak isteyen çocuğa, küçük bir ağaca çıkmak isteyen çocuğa “düşersin”.  “Anne ben getiririm” diyen çocuğa “sen getiremezsin”  Bir tabağı taşımak istediğinde “düşürürsün”. Bir şeyleri dizmek isteyen çocuğa sen dizemezsin diyerek çocuğun yapma duygusunu törpülüyoruz. Çocuğa  tek başına yapamayacağını anlatıyoruz. Öğrenilmiş çaresizlik yaşatıyoruz ona.  Ellerini kollarını bağlıyor, hiçbir şey yapmasına müsaade etmiyoruz. Sonra mı?

Çocukta kompleks gelişiyor. Bir işi yalnız başına yapmak istediğinde düşünüyor. Yalnız yapamayacağını.  Çünkü annesi ona yalnız yapamayacağını öğretti. Her şeyine karışarak, her hareketine ket vurarak, gereksiz yardımlarda bulunarak onun öz güvenini bitirdi. Çocuk bir eylemi yapmak yerine yardım almayı tercih ediyor.

Çorabını sen içiriyorsun, ayakkabısını sen giydiriyorsun.

Saçlarını sen tarıyorsun.

Elbisesini sen giydiriyorsun.

SORU1: Ne olur bir tabağı düşürse, ne olur üzerine çorba dökerse, Çorabını kendisi giymek istediğinde kendisinin giymesini beklesen ne olur. Anne -baba belki bir tabağın kırılmadı. Belki üzerine çorba dökülmedi.  Sen giydirdin çorabını zaman kaybın olmadı.  Kazançlı çıktın yani. Öyle mi!  Ama neyi kaybettin biliyor musun?  Çocuğunu, hayatta mücadele şansını yani   kendine güvenini.

Dışa bağımlı zavallı kompleksli bir çocuk yetiştirdin kutlarım seni. Hep birilerinin yardımına muhtaç  olacak.

İşte biz de çocuklarımızın gelişim dönemlerine denk gelen yapabileceği davranışları tek başına yapamayacağını öğrettik. O da öğrendi. Ve tek başına yapacak ne istek nede cesaret duyuoyor.

Kutlarım;  ileriki yıllarda dışa bağımlı yalnız başına iş yapamayacak bir çocuğun var. Hayat boyu senin yardımına muhtaç artık.

Sana yerlilerin yaptığı bir bilimsel deneyden bahsetmek istiyorum.

Filler henüz yavru iken ayaklarına kalın zincirler takıyorlar. Zincirin diğer ucunu büyük bir ağaca takıyorlar. Yavru fil kurtulmak için bütün gücünü kullanıyor. Başaramıyor. Bir türlü zincirleri koparamıyor. Bir yerden sonra zincirin kopmayacağı kanaatine varınca basit bir zincirle devasa fili her yere götürüyorlar. Çünkü fil’in zihnine zincirin kopmayacağı işlenmiştir. Ömür boyunca basit bir iple, zincirle gezdiriliyor.

Yani demek istediğim özgüvenini kaybettirmezsen kazandırmak zorunda kalmazsın

Kadir AKEL

Yazık sınav canavarı olmuşsun” Kitabının yazarı

https://www.aktuelpdr.net



Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir