Yakınlık ihtiyacı karşılanamayan çocuklarda görülebilecek bazı olumsuz davranışlar

DAHA YOLUN BAŞINDAYIZ…

Çocuklar yetişkin olma serüvenlerinde birçok davranışta bulunurlar. Bunlar çocuğun ihtiyaçlarına yönelik davranışlardır. Açlık, susuzluk vb.fiziksel ihtiyaçları gibi çocuğun yakınlık ihtiyacı da vardır, yakınlık ister. Bu yakınlık ihtiyacı yeterince karşılanamayan çocukta birtakım olumsuz davranışlar görülür. Bunlar neler merak ediyor musunuz?

– Sevgi açlığı hisseden çocuk yemek yemeye ihtiyaç duyar ve yeme davranışı artabilir.

Dinlenmeyen, anlaşılmayan çocuk kendini anlatmaya ihtiyaç duyar, dikkat çekmek ister ve çocukta öfke patlamaları, ağlama krizleri, korkular, inatçılık ve tutturma davranışları görülebilir.

Sürekli eleştirilen çocuk anlaşılma, onaylanma ihtiyacı karşılanmadığı için eleştirmeyi, alay etmeyi öğrenebilir.

Dinlenmeyen çocuk içe kapanma davranışı geliştirebilir.

Baskı altındaki çocuk baskıdan kurtulma ihtiyacını tırnak yiyerek, altına kaçırarak, yalan söyleyerek gidermeye çalışabilir.

Kendisi ile yeterince vakit geçirilmeyen çocuk, ilgi ihtiyacını tablet, TV vb.üzerine yönlendirir ve böylece aile içi iletişim kesilmiş olur.

Bahsettiğimiz olumsuz davranışların okul ortamında daha yoğunlaştığı görülmektedir. Ders çalışmak, ödev yapmak gibi sorumluluklar o küçük omuzlarına yüklenmekte ve bu da yeni ortamına alışmada güçlük yaşayan çocuğun endişelerini, kaygılarını artırmaktadır. Sıkıntısı arttıkça olumsuz diye nitelendirdiğimiz davranışların da arttığı görülmektedir. Üstüne evde de anne baba sadece ders ve ödev mantığı ile hareket ederse vay küçüğün haline… Okula yeni başlamış, hayattan bihaber çocuk için kâbus başlıyor.

Bu noktada, öğretmenlerden ve velilerden biraz anlayış bekliyoruz.

Daha ortama alışma zorluğunu aşamamış öğrenciyi lütfen ödeve boğmayalım. Okulda öğrendiğini pekiştirsin yeter.

Lütfen sınıfta iyi olan çocuğa göre ders işlemeyelim. Geriden geleni heba etmeyelim. Zaten kaygılı olan çocuğun kaygısını ayyuka çıkarmayalım, isteğini söndürmeyelim.

Kıymetli veliler, evde çocuğumuza öğretmenlik yapmayalım. Okulda bir öğretmeni var, lütfen evde anne baba olalım.

Her şey nizami, düzgün olsun anlayışını çocuklarımızın ödevleri üzerine oturtmayalım, bu huyumuzdan mümkünse vazgeçelim.

Daha anlayışlı ve duyarlı olalım.

Yeni başladığınız, fikriniz olmayan bir işte ilk etapta hata yapma olasılığınız yüksektir, bunu unutmayalım. İnsanlar için öğrenmenin bir yolu da hata yapmaktır,çocuğumuzun da buna hakkı olduğu gerçeğini atlamayalım.

Sıkıntıya düştüğünüz, aşamadığınız konularda rehberlik servisi olarak her zaman yanınızdayız. Bir TIK mesafesi kadar uzağız, kapımızı çalmayı ihmal etmeyin…

Sevgiler…

Yasemin PETEK

Psikolojik Danışman /Aile Danışmanı



Share this post

3 thoughts on “Yakınlık ihtiyacı karşılanamayan çocuklarda görülebilecek bazı olumsuz davranışlar

  1. merhaba ben uc erkek cocugu annesiyi biri 1. sinifta biri ucuncu sinifta kucugu krese gidiyo kucuk olaninin herseye tutturma huyu var bu beni okadar yoruyoki bazen tahammul edemiyorum. kreste oldukca cekingen ve kreste alt islatma problemide var

    Reply
  2. 16 yaşında yaklaşık 12 yaşından beri ergenliğe giren bir oğlum var ,ağır bir ergenlik dönemi geçiriyor ,asi ,tutarsız,ona göre normal ama bana göre yapamıycağım isteklerde bulunabiliyor ,okulla arası berbat denilecek kadar kötü ,yani derslerden daha çok okula gitme gitmeme konusunda sürekli tartışıyoruz ,çok fazla devamsızlığı var ,okula gitmek yerine yatıp uyumayı yada pc başında zaman geçirmeyi tercih ediyor ,bu yüzden de sürekli kavga halindeyiz ,babasız büyüyen bir çocuk ,biz ayrıyız ama baba hiç ilgilenmiyor ,inanılmaz bir mutsuzluk içindeyim bu durumdan dolayı ,,zaman zaman ablasına ,bana bile küfürlü konuşabiliyor ,nasıl bir davranıs sergileyeceğimi bilemiyorum ,pskiyatriye de götürdüm ,ilaç verdi ama midemi bulandırıyor bu ilaç diyip onuda kullanmıyor ,çocuğumu kaybetmek değil ,kazanmak istiyorum çünkü o benim dünyam ,bana bu konuda bir yol gösterirseniz çok sevinirim ,teşekkürler …

    Reply
    1. Buradan ayrıntılı cevap vermek zor. Her ergen, her birey kendine has bir özellik sergiliyor. Buna bağlı olarak çözümler ve yaklaşımlarda değişebiliyor.
      Buradan iyebileceğim sadece sabrınızı ve umudunuzu kaybetmeyin. Babanın olmaması elbette sizi daha da zorlayacaktır. Siz duygularınızı onunla samimi şekilde paylaşır ve onunla ilgilenmeye devam ederseniz onu inşallah kaybetmezsiniz.
      Ancak bu süreç içinde notlar ve başarı konusunda çok fazla odaklanmayın.
      Onu okulundaki öğretmenleri ile konuşun. Onlar zaten yeteri kadar bunu hatırllatacaktır.
      Siz mümkün olduğu kadar ilişkinize önem verin. Tabii bu her istediğini yapın anlamına gelmiyor. Yapamayacakklarınızı onun anlayacağı bir uslupla söyleyin.

      Buradan her ayrıntıyı yazmamız zor.
      Bu konuda rehber öğretmeni ile de görüşün.
      Çocuğun ihtiyacı sadece ilaç olmayabilir. Konuşmaya da ihtiyacı var. Sonuçta ne iistiyor. Ne ve nasıl düşünüyor. Bunu okul PDR servisi ile de görüşün derim.
      Burada sadece genel geçer şeyler paylaşabiliriz.

      Reply

Post Comment